Flapflap, Wif en het Schaduwmonster springen van de haai af en zwemmen de laatste meters door de branding: ze zijn op Tilapia! Flapflap en Wif gaan in het witte zand liggen om zich in de middagzon op te laten drogen. Maar daar heeft het Schaduwmonster geen zin in. Met een brommend geluid beweegt het monstertje zich richting het bos aan de rand van het strand. Wif en Flapflap zien het, kijken elkaar aan, en besluiten dan zonder iets te zeggen om achter het Schaduwmonster aan te lopen. Allebei willen wel eens zien waar het monster nu naar toe gaat. Na een poosje komen ze in een bos waar alle bomen naar iets anders ruiken. “Deze ruikt naar ‘dennenlucht” zegt Wif. “Deze naar ‘nieuwe auto’!” zegt Flapflap. “Het zijn wonderbomen!” zegt Wif. “Dat zijn het zeker!”, beaamt Flapflap: Wonderbomen in een wonderbos!” Lang erbij stilstaan kunnen ze niet: het Schaduwmonster heeft haast om verder te gaan. Iets later komen ze bij een open plek en zien ze de helikopter staan, verlaten. “We zijn niet de enigen zijn die net op Tilapia zijn aangekomen”, zegt Wif: “Wat een toeval!” “Hmmm”, zegt Flapflap, die niet zo in toeval gelooft.
